G - biogramy

G - biogramy

Garsztka Stanisław harcmistrz

 

         Urodził się 18.09.1932 roku w Sierniczu Wielkim  zmarł 24.03.2010 roku w Słupcy.

          Hm. Stanisław Garsztka przyrzeczenie złożył 15 sierpnia 1945 roku w Niemczech a 1958 roku w Kartuzach zobowiązanie instruktorskie.

           Drużynowy, przewodniczący Rady Przyjaciół Związku Harcerstwa Polskiego w Dzierżążnie, współorganizator Krajowego Zjazdu Drużyn Nieprzetartego Szlaku na Kaszubach.

      12 lat zastępca komendanta hufca w Słupcy, członek Rady Hufca Słupca kilku kadencji (członek Komendy Hufca Słupca - R. L.17/73 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej, członek Rady zastępca Komendanta Hufca Słupca wybrany na II Konferencji Sprawozdawczo - Wyborczej R. L. 7/80 Komendanta Chorągwi Konińskiej, członek  Rady Hufca, zastępca komendanta Hufca Słupca wybrany na IX Konferencji Sprawozdawczo-Wyborczej R. L. 8/84 Komendanta Chorągwi Konińskiej, członek Rady i Komendy Hufca Słupca wybrany na Konferencji Sprawozdawczo-Wyborczej R. L. 7/88 Komendanta Chorągwi Konińskiej, wybrany na Zjeździe  Hufca członkiem Komendy Hufca R. L. 2/91 Komendanta Chorągwi Konińskiej).

         Powołany do Wydziału Kształcenia Komendy  Chorągwi w Koninie - R. L. 2/80 Komendanta Chorągwi Konińskiej.

        Decyzją Naczelnika ZHP R. L. 9/89 przyznano stopień honorowy hm. Pl. R. L. 4/89 Komendanta Chorągwi Konińskiej.

       Wybrany przewodniczącym Sądu Harcerskiego Chorągwi w Koninie R. L. 5/91 Komendanta Chorągwi Konińskiej, przez trzy kadencje członek Ko­nińskiej Rady Chorągwi.     

        Delegat na trzy Zjazdy ZHP, członek Rady Naczelnej Związku.

        Instruktor Centralnej Akcji Szkoleniowej koło Wałcza.

        Komendant wielu hufcowych obozów letnich i zimowisk hufca ZHP Słupca, komendant i tłumacz na obozach w Niemieckiej Republice Demokratycznej i Niemieckiej Republice Federalnej, członek delegacji Chorągwi Konińskiej do Karłowa w Bułgarii.

      7 grudnia 1979 wyróżniony przez Wojewódzką Radę Narodową w Koninie Honorową Odznaką „Za Zasługi dla Województwa Konińskiego” R. L. 1/1980 Komendanta Chorągwi Konińskiej, odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi R. L. 5/85 Komendanta Chorągwi Konińskiej, dyplomami harcerskimi - Za Zasługi dla Chorągwi Konińskiej ZHP.

          Założyciel i pierwszy Komendant Harcerskiego Kręgu Seniorów ZHP w Słupcy.

          Długoletni pracownik służby zdrowia. Wyróżniony wieloma odznaczeniami państwowymi, zawodowymi, lokalnymi - dla województwa konińskiego, miasta Słupcy,

         Czytelnikom Kuriera Słupeckiego przybliżał w wielkiej gawędzie i wielu artykułach o dziejach Ziemi Słupeckiej.

         Do końca swych dni zaangażowany w życie codzienne organizacji.

Opracował hm. (-) Władysław Szymański

Słupca, dnia 25. października 2013 r.

Garsztka Władysława podharcmistrzyni

          Przyrzeczenie złożyła latem 1945 roku na obozie letnim w Radomo powiat Nowe Miasto Lubawskie a zobowiązanie instruktorskie w 1987 roku na obozie w Gądnie. Siostra Jadwigi długoletniej, bo z 25 letnim stażem instruktorki Głównej Kwatery ZHP.

           Uczestniczka obozu zastępowych w Sztumie, instruktorka medyczna na wielu akcjach letnich i zimowych hufca Słupca, członkini Rady Hufca Słupca, drużynowa na obozie w Miłkowie i na obozach w NRD.            

          Otrzymała stopień phm. R. L. 6/80 Komendanta Chorągwi Konińskiej.

Długoletni pracownik służby zdrowia. Wyróżniona wieloma odznaczeniami państwowymi, zawodowymi, dyplomami oraz harcerskimi - Brązową Odznaką „Za Zasługi dla Konińskiej Chorągwi ZHP” R. L. 7/80 Komendanta Chorągwi Konińskiej.

         Obecnie jest członkinią HKS w Słupcy.

hm. (-) Władysław Szymański

Słupca, dnia 25 października 2013 roku.

Gawrych Ludwik
dowódca batalionu AK Gustaw w Powstaniu Warszawskim, do którego należeli harcerze Szarych Szeregów.

 

   „Urodziłem się 23 sierpnia 1907 roku, w Pszczynie, powiat. Gniezno, jako syn rolnika Wojciecha i Heleny z Wieczorków. Do gimnazjum uczęszczałem w Gnieźnie . Po zdaniu egzaminu dojrzałości wstąpiłem, we wrześniu 1929, do Szkoły Podchorążych Piechoty w Ostrowii Mazowieckiej, którą ukończyłem z wynikiem wybitnym” napisał w życiorysie (25.09.1947 r.).
   15 sierpnia 1932 roku mianowany został podporucznikiem, z drugą lokatą. Otrzyma) przydział do 58 pp w Poznaniu.
   Do wybuchu II wojny pełnił różne funkcje: oficer młodszy kompanii (1932-1934), instruktor Dywizji Kursu Podchorążych Rezerwy 14 DP (1934-35), później instruktor i komendant Dywizyjnego Kursu Podoficerów (1935-36), wreszcie dowódca kompanii (1936-39). W tragicznym 1939 roku, przed agresją Hitlera, zdążył jeszcze zaliczyć kurs dowódców kompanii w Rembertowie, awansowany został na porucznika, stał się oficerem informacyjnym pułku.
W kampanii wrześniowej 1939 roku brał udział jako adiutant pułku. Wzięty w Puszczy Kampinoskiej do niewoli niemieckiej, zbiegł, podczas transportu na Dolnym Śląsku i powrócił do Poznania.
   Od początku okupacji uczestniczył w organizacji oddziałów bojowych. W 1940 roku w maju, mianowany na szefa sztabu formującego się w Poznaniu Wojska Ochotniczego Ziem Zachodnich. Po dekonspiracji (VI. 1940), dzięki szczęśliwemu zbiegowi okoliczności, uniknął aresztowania. Przez zieloną granicę wymknął się do Krakowa, gdzie pracował jako funkcjonariusz tramwajów miejskich... Nieszczęśliwy wypadek i półtora roku choroby.
   W lipcu 1942 znowu uniknął aresztowania, gestapowcy nie zastali Go w domu. Musiał opuścić i Kraków, w sierpniu zjawił się w Warszawie. Wstąpił do Armii Krajowej. Tu otrzymał awans do stopnia kapitana. Najpierw pracował w szkolnictwie wojskowym („podchorążówka”), przejściowo w dywersji, tuż przed wybuchem powstania warszawskiego, był dowódcą II Zgrupowania I Obwodu AK.
   „W Powstaniu Warszawskim brałem udział w walkach na Starówce pod pseudonimem „Gustaw”, jako dowódca Zgrupowania Gustaw (w obronie Placu Zamkowego - wyloty Piwnej, Podwala, aż po ul. Miodową) pisał w życiorysie. Po upadku Starówki dowodził w Śródmieściu, na odcinku: Mazowiecka – Traugutta - Czackiego - kościół św. Krzyża - Pałac Staszica - Kopernika.” W czasie powstania był czterokrotnie ranny. Został odznaczony Krzyżem Walecznych, 17 września 1944 mianowany na majora.
   Kapitulacja Warszawy zastała Ludwika Gawrycha w szpitalu. Nie chciał dostać się do niewoli niemieckiej, wybrał szpital dla ludności cywilnej. Po opuszczeniu szpitala, zamieszkał w Piotrkowie Trybunalskim.
   „Nawiązawszy łączność z Komendą Główną AK, zostałem, w styczniu 1945, mianowany komendantem Okręgu Częstochowskiego. Stanowiska nie zdążyłem objąć z powodu wejścia Armii Czerwonej do Częstochowy (...). Mimo czynionych mi propozycji nie wstąpiłem ani do żadnej organizacji politycznej, ani do tajnych oddziałów bojowych. Z tego też powodu, w okresie ogłoszonej amnestii, nie ujawniłem się. (...) Obecnie pracuję w dzierżawionej przez żonę (magister farmacji, Halina z Gregorkiewiczów - przyp. TK) aptece w Słupcy pow. Konin woj. poznańskie” - zakończył życiorys. W Słupcy pierwszy prezes miejscowego Koła ZBOWiD, działacz społeczny..
   Zmarł 30 sierpnia 1979 roku w Warszawie, pochowany został na Powązkach, w powstańczej kwaterze B-24, wśród żołnierzy, którymi dowodził.
   Spotykałem się dość często z Ludwikiem Gawrychem, zwłaszcza gdy przyjeżdżał do Warszawy w sierpniu, by pomodlić się na grobach poległych towarzyszy. Ostatni raz schyliliśmy się obaj nad trumną Komendanta NOW płk. Rokickiego. „Gustaw” był gorliwym katolikiem. Wieczny odpoczynek daj Mu Panie i miej Go w swojej łaskawej opiece, gdyż był Twoim żołnierzem powiedział w trakcie pogrzebu Jan Dobraczyński.  PAMIĘĆ NIE UMIERA... Na uroczystościach odsłonięcia pomnika Małego Powstańca gawędę o „Gustawie” wygłosił były żołnierz baonu, Jerzy Swiderski, profesor medycyny, pediatra kardiologii dziecięcej, podczas wojny - harcerz Orli „Lubicz” z tajnej 2 Warszawskiej Drużyny Harcerzy im. Tadeusza Rejtana; w Powstaniu - strzelec, łącznik Harcerskiego Plutonu Łączności Batalionu „Gustaw” Zgrupowania „Róg”, ze Starego Miasta.

Tadeusz Kubacki

Batalion „Gustaw” został zorganizowany w okresie konspiracji z wykorzystaniem struktur Narodowej Organizacji Wojskowej. W 1942 r. wszedł wraz z całą NOW do Armii Krajowej w ramach akcji scaleniowej. W jego strukturze znajdowały się kompanie, których nazwy pochodziły od imion żeńskich, kolejno „Grażyna”, „Genowefa”, „Gertruda” oraz Kompania Harcerska. W czasie Powstania Warszawskiego w skład batalionu wchodziły jeszcze kompanie: „Anna”, „Aniela” oraz Oddział Specjalny „Juliusz”.
Batalion „Harnaś” został powołany do życia w okresie Powstania Warszawskiego dnia 6 sierpnia 1944 r., po tym jak część oddziałów „Gustawa” została odcięta na terenie Śródmieścia. We wrześniu 1944 r. po ewakuacji oddziałów ze Starego Miasta został włączony do Batalionu „Gustaw”. Oba bataliony walczyły na terenie Starego Miasta, a na skutek wybuchu czołgu-pułapki dnia 13 sierpnia 1944 r. zginęło aż 67 jego żołnierzy.
Żołnierzami tych batalionów było wiele znanych postaci polskiego życia naukowego i politycznego, m.in. Marszałek Sejmu RP prof. Wiesław Chrzanowski, światowej sławy teoretyk zarządzania prof. Witold Kieżun i konstruktor największego na świecie teleskopu Keck na Hawajach prof. Uniwersytetu Berkeley Stefan Medwadowski. Kapelanem batalionu był ks. Wacław Karłowicz.
IV Harcerski Szczep Środowiskowy Drużyn Wodnych w Słupcy przyjął Jego imię.

Opracował: hm. Władysław Szymański

Słupca, dnia 30 maja 20015r.

 Głogowski Edmund harcmistrz

        Urodził się w 1930 roku w Golinie. Najmłodszy syn Józefa i Władysławy z domu Czubińskiej (rodzeństwo: 4 siostry i dwóch braci). Ojciec dwóch synów Macieja i Andrzeja, także działaczy ZHP, dziadek Michała, Jakuba, Łukasza i Dominika. Mąż Józefy z domu Stawniak

         Harcmistrz Edmund Głogowski 1947 roku złożył przyrzeczenie  harcerskie na ręce phm. Kowalskiego. Zastępowy, przyboczny w 7 drużynie ZHP im. ks. dr Kazimierza Werbla, działającej w Liceum Pedagogicznym w Rogoźnie Wielkopolskim.

        W 1949 roku instruktor Komendy Hufca ZHP w Koninie i drużynowy drużyny harcerskiej w Cieninie Kościelnym. W 1956 współorganizator Hufca ZHP w Słupcy i drużynowy drużyny harcerskiej w Strzałkowie. Zastępca Komendanta Hufca od 1958 r. (15.10.58 mianowany zastępcą Komendanta Hufca R. L. 8/58 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej i mianowany na funkcję Zastępcy Komendanta Hufca w Słupcy R. L. 13/60 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej). Wybrana zastępcą przewodniczącego KRH  R. L.5/71 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej. W latach 1973 przewodniczący Komisji Rewizyjnej Hufca ZHP w Słupcy (wybrany na  przewodniczącego KRH Słupca - R. L.17/73 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej) a od 1976 również członek Prezydium Chorągwianej Komisji Rewizyjnej w Koninie. W latach 70 ubiegłego stulecia organizator szczepu drużyn ZHP w Liceum Ogólnokształcącym w Słupcy. Wybrany przewodniczącym KRH Słupca na II Konferencji Sprawozdawczo-Wyborczej R. L. 7/80 Komendanta Chorągwi Konińskiej. Od 14.12.1980 członek KRCh Konin R. L. 1/80 Komendanta Chorągwi Konińskiej. Obecnie członek Komendy HKS i kronikarz Kręgu Seniorów ZHP w Słupcy.  Posiadający stopnie harcerskie: młodzika, wywiadowcy, ćwika, i harcerza orlego. Instruktorskie – od 1959 przewodnika, od 1962 podharcmistrza (otrzymał stopień phm. L. 15/60 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej) a od 1998 harcmistrza. Organizator i współorganizator obozów letnich Hufca ZHP w Słupcy, gdzie pełnił funkcje komendanta lub zastępcy i bardzo, bardzo wielu obozów wędrownych dla młodzieży LO po całej Polsce.

        Wspaniały nauczyciel geografii i astronomii.  Nauczyciel w Szkołach Podstawowych: Cienina Kościelnego, Strzałkowa a także Liceum Ogólnokształcącego w Słupcy, gdzie pełnił funkcje zastępcy dyrektora. Kierownik internatu przy LO w Słupcy. Wykładowca i członek Towarzystwa Wiedzy Powszechnej, działacz PTTK, PTSM, ZNP.

        Wyróżniony Za Zasługi dla Wielkopolskiej Organizacji ZHP, odznaką Honorową „Za zasługi w Rozwoju Konińskiej Chorągwi ZHP”, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Krzyżem Zesłańców Sybiru, Złotą Odznaką ZNP Srebrną Odznaką „Zasłużony w Pracy PTTK wśród Młodzieży”. Wyróżniany nagrodami inspektora oświaty, kuratora oświaty i ministra.

Opracował: hm. (-) Władysław Szymański

Słupca, dnia 25 października 2013 roku.

Główczyńska Alina harcmistrzyni

Harcmistrzyni Główczyńska Alina z Hufca ZHP Słupca otrzymuje wyróżnienie Honorowa odznaka „Za Zasługi w Rozwoju Konińskiej Chorągwi ZHP”; R.L. 7/84 Komendanta Chorągwi Konińskiej, otwarcie próby na harcmistrza; R.L. 9/87 Komendanta Chorągwi Konińskiej, powołana do Sztabu Ofensywy Zuchowej; R.L. 9/91 Komendanta Chorągwi Konińskiej, za działalność w ZHP wyróżniona „Słupczaninem Roku 1999” w plebiscycie „Gazety Słupeckiej”; wyróżniona Złotym Krzyżem „Za Zasługi dla ZHP”; R.L. 7/2001 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej.

Długoletnia drużynowa harcerska i zuchowa w Szczepie Harcerskim im. Janusz Korczaka przy Szkole Podstawowej nr 1 w Słupcy.

Hm. (-) Władysław Szymański

Słupca, dnia 25 stycznia 2002 roku.

Główczyńska Maria harcmistrzyni

     Od najmłodszych lat wychowywała się w duchu harcerstwa. W boga­ty świat skautów - była wpro­wadzana, jako mały zuch u boku mamy. Mama prowadziła wtedy Gromadę Zu­chową, będąc kierownikiem Szkoły Pod­stawowej w Piotrowicach.

    Jako uczennica słupeckiej Szkoły Podstawowej nr 1, na­leżała do drużyny zuchowej. Jest wychowanką hm. Józefa Kwitowskiego.

    W ciągu wielu lat istnienia szkoły, jej działalność była i jest ściśle związana z harcerstwem. Jak mówi - siła harcerstwa polega na szczególnej umiejętności odczytywania znaków czasu, odpowiadaniu na wyzwania, jakie niesie przyszłość, na swoistym słuchu społecznym, dzięki któremu możemy odczytywać, „co w sercu gra”.

    Drużynowa zuchowa i harcerska, Komendantka od 1999r. I Szczepu Harcerskiego im. Janusza Korczaka w Słupcy.

     Otwarcie próby na stopień phm. R. L. 1/92 Komendanta Chorągwi Konińskiej.

     Wybrana  członkiem Komendy Hufca Słupca 4.10.97 na Zjeździe Hufca R. L. 14/97 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej.

     Otrzymuje stopień hm. R. L. 5/99 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej.

Ponownie wybrana na Zjeździe Hufca 22.10.99 na członka komendy hufca R. L. 17/99 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej, wybrana na Zjeździe Hufca Słupca 22.10.99 delegatem na Zjazd Chorągwi  R. L. 17/99 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej. Wybrana na Nadzwyczajnym Zjeździe członkiem komendy hufca Słupca R. L. 5/2000 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej.

      Mianowana dniem 11.09.2006 Przedstawicielem Wspólnoty Drużyn Grunwaldzkich na Wielkopolskę R. L. 10/2006 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej.

     Organizator i komendantka corocznych spotkań Drużyn Grunwaldzkich na polach Bitwy pod Grunwaldem.

     Zapoczątkowała swoją przygodę z „Grunwaldem” w 1989 r. pod przewodnictwem hm. Aliny Główczyńskiej, w roku 1999 z 1 Gromadą „Słoneczne Zuchy” i 2 Gromadą „Wędrowne Zuchy” uczestniczy w spotkaniu grunwaldzkim.

     Harcerze i zuchy działające przy Szkole Podstawowej nr 1, mają najstarsze tradycje w Ruchu Wspólnot Drużyn Grunwaldzkich. Działają w nim najdłużej wśród drużyn z całego kraju i trwają w działaniach do dnia dzisiejszego.

      I Szczep Harcerski im. Janusza Korczaka wraz z komendantką hm. Marią Główczyńską przewodniczy Przedstawicielstwu Wspólnoty Drużyn Grunwaldzkich na Chorągiew Wielkopolską. W roku 2012 Przedstawicielstwo  świętowało 20-lecia swego dziania. Jest to Przedstawicielstwo powołane jako pierwsze w Polsce.

     Organizatorka spotkań Instruktorów Drużyn Grunwaldzkich z Wielkopolski.

     Podejmuje wspólnie ze swoimi drużynami zuchowymi i harcerskimi różne przedsięwzięcia na rzecz miasta Słupcy.

     Ukończyła warsztaty „Gry i zabawy” w dniach 16-18.11.2012 zorganizowane we Wrześni przez Referat Harcerski Komendy Chorągwi R. L. 15.12 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej.    

     Osiągnięcia harcerskie – teatralne w Ogólnopolskich Przeglądach Teatralnych: „Teatr w walizce” – 1994 r. I miejsce dla Gromad Zuchowych za spektakl „Czerwony Kapturek”, III miejsce dla harcerzy za „Polsce poeci dzieciom” 1996 r., II miejsce harcerze za widowisko kabaretowe „Nasze charaktery”, wyróżnienie dla zuchów za przedstawienie „Alibaba” 1998 r., I miejsce dla harcerzy za spektakl „Malutka Czarownica”.

    Jej pomysłem stał się harcerski Szkolny Dzień Teatru, zainicjowany 21.04.1998 roku i kontynuowany w każdym następnym roku szkolnym. Szkolny Dzień Teatru wszedł na stałe do zadań dydaktyczno-wychowawczych szkoły, obejmując coraz szersze rzesze uczniów. Rok 2008 był jubileuszem teatralnych spotkań.

     Zuchy i harcerze od kilku lat uczestniczą  w programie CEO. Uczniowie adoptują Zabytki. Poszukując śladów przeszłości poznają i odkrywają historię, która wśród zuchów i harcerzy jest żywa.

    Są wolontariuszami WOŚP.

    Uczestniczą w programie 90-lecia Powstania Wielkopolskiego (meldunek  pt. "Czas Bohaterów"  okazała się najlepszy wśród Zuchów Wielkopolskiego Grunwaldu Zuchowego).

     Otrzymuje podziękowanie i pochwała za godne reprezentowanie chorągwi na Zlocie Drużyn Grunwaldzkich R. L. 8/2003 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej.

     Wyróżniona tytułem „Słupczanin Roku 1999” w plebiscycie  „Gazety Słupeckiej” R. L. 2/2000 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej.     

      Hm. Główczyńska Maria Hufiec Konin wyróżniona w 2011 roku listem pochwalnym Naczelnika ZHP R. L. 2/11 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej.

W maju 2001 w czasie Ogólnopolskiej Konferencji Harcmistrzowskiej w Perkozie hm. Maria Główczyńska odznaczona jest Srebrnym Krzyżem „Za Zasługi dla ZHP” przez Naczelnika ZHP hm. Ryszarda Pacławskiego.

     30 lipca 2013 hm. Maria Główczyńska została wyróżniona Złotym Krzyżem „Za Zasługi dla ZHP”.

    Wyróżniona nagrodą przez Komendanta Hufca ZHP w Koninie za wzorową służbę na funkcji drużynowego w roku harcerskim 2012/2013 R. L. 9/2013 Komendanta Hufca w Koninie.    

hm. (-) Władysław Szymański

Słupca, dnia 25 października 2013 roku.

 Gościmski Kazimierz harcmistrz

 Film - wystąpienie o hm. K. Gościmskim - w pierwszą rocznicę śmierci.

    Harcmistrz Kazimierz Gościmski  urodził się 2 marca 1930 roku w Budzisławiu zmarł 4 sierpnia 2013 roku w Koninie.

    Do Związku Harcerstwa Polskiego wstąpił 27.09.1945 r. stając się członkiem I Drużyny Harcerskiej im Tadeusza Kościuszki w Koninie. Przyrzeczenie harcerskie złożył 21.12.1945r.

    W 1948 r. zostaje drużynowym V Drużyny Harcerskiej w Koninie, a w 1949r. zostaje członkiem Komendy Hufca ZHP.

    W latach 1950 – 1956 – drużynowy organizacji harcerskiej. Potem hm. Kazimierz Gościmski zorganizował I Drużynę Harcerską im. Bartosza Głowackiego w Cieninie Kościelnym i został jej drużynowym.

   Chorągwiana Komisja Weryfikacyjna nadaje mu 26.06.57 stopień pwd. R. L.6/57 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej a 2.11.57 mianowany członkiem Hufcowej Komisji Weryfikacyjnej R. L. 10/57 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej. Dopuszczony 2.11.57 do próby podharcmistrzowskiej R. L. 10/57 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej. Od 1.02.59 mianowany podharcmistrzem R.  L. 2/59 z 15.02.59 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej. W roku 1957 jest organizatorem i społecznym komendantem Hufca ZHP w Słupcy, funkcję tę pełnił do 1959r. (z dniem 15.03.57 mianowany Komendantem Hufca Słupca R. L. 3/57 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej). Przez następne lata pełni stanowisko komendanta szczepu harcerskiego w Cieninie Kościelnym i członka Komendy Hufca w Słupcy.

     W 1959r. uczestnik Walnego Zjazdu ZHP w Warszawie, Złotu ZHP w Łodzi w 1986 r. Zlotu Grunwaldzkiego w 1988 r. Członek Rady Hufca Słupca wybrany na II Konferencji Sprawozdawczo - Wyborczej R. L. 7/80 Komendanta Chorągwi Konińskiej.

     W roku 1989 zostaje przewodniczącym Komisji Historycznej Hufca Konin. Pełnił zaszczytną funkcję Przewodniczącego Komisji Historycznej Chorągwi Konińskiej.

     W trakcie swojej działalności harcerskiej hm. Kazimierz Gościmski odbył szereg kursów i obozów i tak: 1946r. uczestnik obozu w Olszowie, 1947r. kurs drużynowych – Sieraków Wielkopolski, Tokary 1947r. instruktor, 1948 r. HSP Czerwińsk – instruktor, 1949 – Jordanów Komendant VII podobozu, 1958r. - kurs podharcmistrzów w Kaczorach, 1958r. zimowisko komendantów hufców w Istebnej, 1970r. kurs instruktorski w Warszawie.  W latach 1957 – 1959  współorganizator obozów Hufca Słupca: w Powidzu, w Skokach, Mieczownicy i Głodowie. W 1990r. udział w kursie drużynowych w Załęczu – instruktor. Posiadł wszystkie stopnie harcerskie od młodzika po Harcerza Rzeczypospolitej. Pełnił funkcje w harcerstwie od zastępowego do hufcowego. Poza działalnością harcerską działał bardzo aktywnie w szeregach Związku Nauczycielstwa Polskiego, Polskiego Stronnictwa Ludowego, Ochotniczych Strażach Pożarnych, Radach Narodowych, w których piastował odpowiedzialne funkcje np. członka Prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Słupcy, wiceprzewodniczącego Wojewódzkiej Komisji Oświaty i Kultury, kilkakrotnie był przewodniczącym Wojewódzkiej Komisji Wyborczej do Sejmu. Pełnił funkcję Kuratora Sądu dla Nieletnich, ławnika Sądu Wojewódzkiego, prelegenta Towarzystwa Wiedzy Powszechnej. Prowadził wiele obozów wędrownych i wycieczek turystycznych. Autor wielu artykułów w lokalnej prasie. Od roku 1991 członek Harcerskiego Kręgu Seniorów ,,Warta’’ w Koninie, członek kapituły Kręgu Seniorów we Włocławku i Koninie. Za swoją aktywność w pracy zawodowej, społecznej w różnych organizacjach oraz działalność harcerską hm. Kazimierz Gościmski wyróżniony został: Srebrnym Medalem „Za Zasługi dla Pożarnictwa”, Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego – 1966r., Złotą Odznaką Związku Nauczycielstwa Polskiego – 1969r., Srebrnym Krzyżem Zasługi – 1969r., Odznaką Honorową ,,Za Zasługi dla Województwa Poznańskiego’’ – 1972r., Złotym Krzyżem Zasługi – 1975r., Odznaką Honorową „Za Zasługi dla Województwa Konińskiego” – 1980r., Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski – 1980r., Odznaką Honorową ,,Za Zasługi dla ZHP’’ – 1983r., Medalem 40 lecia PRL – 1984r., Złotym Medalem dla Pożarnictwa – 1986r., Medalem Komisji Edukacji Narodowej – 1986r., Złotym Krzyżem Za Zasługi dla ZHP – 1991r., Metalem Witosa – 1992r., Odznaką ,,Za Zasługi dla Hufca Konin’’ – 1995r., Odznaką Seniora – 1995r., Zasłużony dla Miasta Konina – 2000r.

Wyróżniany przez Ministra Oświaty, Kuratora Oświaty i Inspektora

Szkolnego.

Biogram z opracowania: Związek Harcerstwa Polskiego – Harcerski Krąg Seniora ,,Warta’’ im. hm. Antoniego Studzińskiego w Koninie i dokumentów  z archiwum hm. (-) Władysława Szymańskiego

Opracowali phm. Antoni Podemski, uzupełniony przez hm. (-) Władysława Szymańskiego.

Konin - Słupca, grudzień 2001r. i sierpień 2013r.

Górczyński Jerzy harcmistrz

Harcmistrz Górczyński Jerzy instruktor z Hufca ZHP Słupca, kwatermistrz hufca, inicjator i założyciel Przystani Wodnej nad Jeziorem Słupecki - otwartej w 1983r., komendant IV Szczepu Środowiskowego Drużyn Wodnych w Słupcy, członek Sztabu Chorągwianego XI Manewrów Obronnych, członek Rady Hufca Słupca wybrany na II Konferencji Sprawozdawczo-Wyborczej; R.L. 7/80 Komendanta Chorągwi Konińskiej, przyznano stopień harcmistrza; R.L. 4/84 Komendanta Chorągwi Konińskiej, wybrany na IX Konferencji Sprawozdawczo-Wyborczej na członka Rady i członka Komendy Hufca ZHP Słupca; R.L. 8/84 Komendanta Chorągwi Konińskiej, wyróżniony Brązowym Krzyżem za Zasługi dla ZHP; R.L. 5/85 Komendanta Chorągwi Konińskiej, członek Rady Hufca Słupca wybrany na Konferencji Sprawozdawczo-Wyborczej; R. L. 7/88 Komendanta Chorągwi Konińskiej, otrzymał R.L. 14/88 Głównej Kwatery ZHP z 1.12.1988r. Krzyż za Zasługi dla ZHP; R.L. 7/88 Komendanta Chorągwi Konińskiej, w przedostatnią sobotę września (1989r., przyp. TK) odbyło się w Słupcy uroczyste wręczenie Sztandaru IV Harcerskiemu Szczepowi Drużyn Wod­nych im. majora Ludwika Gawrycha -miało ono miejsce w przystani żeglarskiej szcze­pu; wręczenie sztandaru dokonała Mirosława Wiśniewska - wiceprezes Spółdzielni Mieszkaniowej w Słupcy a odebrał go w imieniu IV Harcerskiego Szczepu Środowiskowych Drużyn Wodnych - jego ko­mendant druh Jerzy Gorczyński,delegat na Zjazd Konińskiej Chorągwi; R.L. 4/91 Komendanta Chorągwi Konińskiej, wybrany na członka Komendy Hufca ZHP Słupca na Zjeździe Nadzwyczajnym Hufca 9.12.1994r.; R.L. 12/94 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej,organizator dla harcerze z IV Szczepu ze Słupcy 7-dmiu obozów krajo­wych, 5 zagranicznych, 2 kursów żeglarskich i 3 zimowisk.

hm. (-) Władysław Szymański

Słupca, dnia 25 stycznia 1995 roku.

Górczyńska Krystyna harcmistrzyni

 

      Urodziła się 9 lipca 1937 roku w Gnieźnie.

      Przyrzeczenie harcerskie złożyła obok plebanii w Giewartowie we wrześniu 1946 roku  mając lat 9 na ręce Dh. Jadwigi Karpińskiej, na biwaku zorganizowanym dla harcerek.

      Zobowiązanie instruktorskie w Cieplicach w 1960 roku.

      Zastępowa, drużynowa, szczepowa, opiekunka drużyny, członek władz Hufca ZHP w Słupcy. W latach do 1966 pełnia funkcje instruktorskie drużynowej harcerskiej, komendantki szczepu harcerskiego w Technikum Ekonomicznym w Słupcy. Była namiestnikiem Referatu Starszoharcerskiego w Hufcu ZHP Słupca od 1968 roku do 1969 roku. W 1971 pełniła z wyboru funkcję Przewodniczącej KRH Hufca ZHP Słupca - R. L.5/71 Komendanta Chorągwi Wielkopolskiej.

      Drużynowa na obozie harcerskim hufca Słupca w Czeszewie, w Gaju.      

       Komendantka na obozach wędrownych starszoharcerskich organizowanych dla młodzieży z Technikum Ekonomicznego w Słupcy oraz na zlotach PTSM.

       Uczestniczka szkoleń, złazów i zlotów harcerskich. Uczestniczka wielokrotnie na kursach i szkoleniach harcerskich w Kiekrzu koło Poznania, organizowanych przez hm. Bernarda Jułgę kierownika drużyn młodszoharcerskich Chorągwi Wielkopolskiej ZHP.

       Współorganizatorka harcerskich akcji śródrocznych organizowanych przez hufiec, władze chorągwiane i centralne Związku takich jak Alerty, Nieobozowe Lato, akcji związanych w wędrowaniem po Polsce oraz wspólnie z hm. Mieczysławą Kowalińską-Radosz kursów samarytańskich dla dziewcząt ze Słupcy.

       W 1971 – za zajęcie I miejsca w województwie poz­nańskim „Na najlepszą harcówkę" - wyróżniona została Nagrodą Postępu Pedagogicznego przez Kuratora Oświaty  z Poznania.    

       Przez władze ZHP uhonoro­wana została Krzyżem „Za Zasługi dla ZHP”.

      Odznaczona wieloma wyróżnieniami państwowymi, oświatowymi, organizacji społecznych. Uhonorowana przez Kapitułę Gazety Słupeckiej tytułem „Słupczanina Roku 2002”. W 2012 z okazji Jubileuszu 100 – lecia Harcerstwa w Wielkopolsce Srebrną Lilijką. Odznaką Chorągwianą „Harcerska Służba Wielkopolsce” w 2013 roku.

       Działaczka SD, ZNP, PTTK, STS-K, szczególnie zasłużona dla PTSM, wyróżniana przez Ministra Oświaty.

       Od 2000 roku członek Harcerskiego Kręgu Seniorów ZHP w Słupcy.

Opracował: hm. Władysław Szymański

Słupca, dnia 25 października 2013 roku.

Górczyński Władysław harcmistrz

Harcmistrz Władysław Górczyński instruktor Hufca ZHP Słupca. Współorganizował razem z hm. Ryszardem Rąbczewskim Hufiec ZHP Słupca. Wyróżniony Krzyżem za Zasługi dla ZHP; R 1/73 Komendanta. Chorągwi. Wielkopolskiej., drużynowy w Babinie, oboźny na akcjach letnich organizowanych przez Hufiec ZHP Słupca (między innymi - Czeszewo, Lutomia, Susiec), członek władz Hufca Słupca. Wybrany członkiem Komendy Hufca ZHP Słupca; R. L.5/71 Komendanta. Chorągwi. Wielkopolskiej. Przewodniczący Komisji Hufca na Stopień Organizatora i Przewodnika; R. L.9/71 Komendanta Chorągwi. Wielkopolskiej.

Wypisał z dokumentów źródłowych: hm. (-) Władysław Szymański

Słupca, dnia 25 marca 2013r.

Grętkiewicz Wincenty

   Urodził się 24 marca 1898 r. w Koninie. W rodzinnym miasteczku uczęszczał do szkoły elementarnej i 7-klasowej Szkoły Handlowej. Maturę zdobył we włocławskim gimnazjum. Kontynuował naukę na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, a potem na Uniwersytecie Poznańskim.
   Aktywnie działał w Polskiej Organizacji Wojskowej we Włocławku, później na terenie Konina. W 1915 r. współtworzy organizację skautowską w Koninie, a od 1916 r. działał w Polskiej Organizacji Wojskowej - najpierw we Włocławku, potem w Koninie.
   W 1918 W. Grętkiewicz został podkomisarzem mobilizacyjnych okręgu kaliskiego, do spraw mobilizacji starszych harcerzy z powiatów: konińskiego i słupeckiego, harcerzy podporządkowanych Komendzie Głównej ZHP.
12 listopada 1918 przybył do Słupcy. Udało mu się zmobilizować około 20, z III DH im. Tadeusza Kościuszki. Na jego prośbę, miejscowy komendant POW Wojciech Waźbiński, pseud. Krzyżtoporski, zaopatrzył grupę w karabiny poniemieckie i amunicję, w niezbędny ekwipunek i umundurowanie. Wszystko z magazynów obozu jenieckiego w Strzałkowie. W Koninie uzupełnił słupecki oddział dziesiątką harcerzy. Harcerski pluton Grętkiewicza wziął udział w manifestacyjnym pogrzebie poległych - w dniu 11 listopada, od kul niemieckich - mieszkańców Konina.
   W latach 1918-21 służył w stopniu sierżanta w 29. Pułku Strzelców Kaniowskich jako ochotnik. Brał także udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Już w cywilu został mianowany podporucznikiem.
  W 1924 r. urzędnik w samorządzie powiatowym, sekretarz wydziału powiatowego w Słupcy, a po likwidacji powiatu słupeckiego pracuje jasko inspektor samorządu gminnego powiatu pułtuskiego (1932-34).
   Od 1934 r. objął urząd burmistrza Konina, który sprawował do wybuchu II wojny światowej. W tym czasie był ponadto wiceprezesem Zarządu Mechanicznej Mleczami Spółdzielczej, Prezesem Zarządu Stowarzyszenia Przyjaciół Szkoły Średniej w Koninie, wiceprezesem Komitetu Budowy Gimnazjum. Dzięki jego zaangażowaniu w ciągu 2 lat wzniesiono budynek szkoły średniej w Koninie przy ul. Mickiewicza. W okresie 1935-38 był jednocześnie posłem na Sejm Rzeczypospolitej.
   Pełnił funkcję prezesa Rady Powiatowej BBWR, a następnie stanął na czele Obozu Zjednoczenia Narodowego w Koninie.
W latach okupacji został przesiedlony do Ostrowca Świętokrzyskiego. W 1945r. wraca do Konina. Potem podjął pracę we Wrocławiu w oddziale NBP. W 1984 r. zmarł.
   Pozostawił po sobie wspomnienia i relacje o początkach konińskiego harcerstwa.
   Opracowano w oparciu o artykuły Tadeusza Kubackiego i Michała Rybczyńskiego.

hm.(-) Władysław Szymański, komendant HKS Słupca

Słupca, dnia 11 listopada 2014 roku.

Dodatkowe informacje